Main menu

Dader – Introject

In mij beroert en wisselt wie ik ben
Mijn eenzaamheid doorbroken
Een stem zegt mij:”Jij moet het doen”
een baby heeft gesproken

Mijn hoofd versplinterd in geweld
Mijn lichaam ziek en smerig
Mijn ziel verkocht ik aan een ander
Die beweerde:”Jij bent toch wederkerig”

De baby toont mij ik ben slechts een dier
Zijn stem betovert mijn gedachten
In mij heb ik steeds geweten
Waarin zij hem verkrachtten

Staak je stem en wordt als mij
Doe wat moet, als immer is bevolen
Ik deed, ik wurg mijn waardigheid
De baby had mijn hart gestolen

Wreed komen mijn gedachten terug
Verstrengeld in mijn liefdeslied
Niets van mij hier is nog mijn ware ik
Ik zie van ver wat hij niet ziet

Ik dood mijzelf in eindeloze pijn
“Doe al met mij, zo zal je blijven leven,
Zo niet dan sterf je hier,”
Niets van mijzelf is verder meer te geven

De dader wringt in mijn ontmanteld lijf
De baby slachtoffert mij in zacht en lief gezang
Ik ben een dader, een babykind ben ik
Mijn hele leven lang.

Ik ben niet hem, ik lijk niets ik
De baby krijst, de baby kermt zijn ogen vol van pijn
Mijn ziel kapot, bevlekt, verguisd
Ik kan toch beiden ook niet zijn

O baby, ons lot is eenzaam samen zijn,
Wij haten, huilen, lachen, spelen
Verdoemd is elk van ons,
De tijd kapot, niets kan ons ooit meer helen.

Recente berichten

Share

Contact

Mocht u om welke reden dan ook even contact met ons willen hebben,

Over ons

Het doel van de Stichting ‘Kunst uit Geweld’ is om kunstuitingen van overlevenden van huiselijk geweld en seksueel geweld onder de aandacht te brengen van de samenleving om daarmee een bijdrage te leveren aan het terugdringen van dit geweld.