Main menu

Sterry 1964

Mijn ziel splijt in jouw zacht gezicht
Mijn woorden vallen droevig neer
Als ik ontwaar wat ooit is aangericht
Aan jou zo wiegezacht, zo teer

Mijn droef’nis valt in schaduwen uiteen
Verweven met mijn schuldig medevoelen
Ik blijf ver weg van jouw geween
En als ik huil, blijf ik jou steeds bedoelen

Een glimlach, tenderlief zo zacht,
Een diep moment zo welgemeend gesmeekt
Een tel, een adem, alles wat in mij zo smacht
Voor altijd voel ik wat in je ogen spreekt

Ja, ik aanbid uw tere babyziel
Ik ken uw diepst geheim vooraf aan ’t sterven
Het liefdeshart, dat in mijn duister viel
Dat eeuwig in mijn ziel zal kerven

Recente berichten

Share

Contact

Mocht u om welke reden dan ook even contact met ons willen hebben,

Over ons

Het doel van de Stichting ‘Kunst uit Geweld’ is om kunstuitingen van overlevenden van huiselijk geweld en seksueel geweld onder de aandacht te brengen van de samenleving om daarmee een bijdrage te leveren aan het terugdringen van dit geweld.