Main menu

Eenzaam in de duister (1970-1974)

De tijd versmolt in mij diepzwart
Om mij heen
Ja donker, altijd donker,
Een schemering van kil koud zwart

Alleen liggen
Liggen
Alleen maar liggen
Altijd
in het donker
Niets bij mij

Een wekker tikt
Eenzame puntjes
In de dag

Een ver geluid
Ik adem nog
Ik leef
Leef ik?

Maar op de muur een schaduw
Die naar omlaag beweegt
Kronkelt zomaar in mijn hoofd
Ik versmelt
Met duister
Voor straf
Zoveel weken
Altijd weer
Oneindig duurt de tijd

Eens per dag
Is het even licht
Mag ik eten
Krijg ik eten
Eet ik
Mijn arm
Slaapt nog

Op straat, ver van mij
En van het bed
En van het donker
Spelen kinderen
Zijn de ware mensen samen
In het licht
Lachen de stemmen
dringen in mijn duister door

Tot de straf voorbij zal zijn
En de nieuwe straf
Mij weer laat liggen
opgebaard
voor straf
zonder woorden
Zonder tijd
Altijd

Recente berichten

Giften

Mocht u ons willen helpen om dit mogelijk te maken en onze doelstellingen te halen, dan kunt u een bedrag overmaken op onze rekening.

Stichting Kunst uit Geweld
Triodosbank: NL38TRIO0254667422

Contact

Mocht u om welke reden dan ook even contact met ons willen hebben,

Over ons

Het doel van de Stichting ‘Kunst uit Geweld’ is om kunstuitingen van overlevenden van huiselijk geweld en seksueel geweld onder de aandacht te brengen van de samenleving om daarmee een bijdrage te leveren aan het terugdringen van dit geweld.