Main menu

Terugblik naar de liefde

Mijn pen verkrampt,
ik durf niet verder meer te schrijven
Als ik jouw naam hier zomaar lees
Ik ben verloren in de tijd
omdat wij altijd samen wilden blijven
En hier mijn ik in jou verdampt.

Mijn stem…
jouw woorden zijn niet meer;
in diepe stilte en verdriet
weg van jou
zonder jou
ben ik er niet

In wolkenlucht versiert de zon
de schaduw van jouw lief gezicht
Een flits van ons zie ik weer samen
In mijn eenvoudig kort gedicht

Langs wegen en in velden,
in de gouden zomerzon,
was ik jouzelf, jij voelde mij
Alsof de bladeren vertelden
Wat ik onmogelijk zeggen kon

Mijn ogen sluiten dwaas van pijn
Wanneer ik voel hoe wij
In liefde samen konden zijn
Mijn ik rent haastig weg van mij
Van blijdschap huilt mijn hart
Heel even ben ik weg en is het weer een ‘wij’

Mijn oog valt toe
In diepe stilte
Weg van jou
mijn tijd afgemat en moe
Zonder jou…

Maar dan:
Buiten hoor ik je naam nog fluisteren
In de zachte zoete voorjaarswind
Ik zie je komen in de bloemendromen
Ik zie je zo vlak bij me staan
Waarom, vertel mij toch waarom
Ben je van mij heen gegaan?

En nu vertel ik alle bomen
Over mijn voor jou geschreven woord
En dan voor altijd
voor zolang ik leven zal
zal je in mij blijven komen
Want diep van binnen, overal
Zetten alle bomen die ik zie
onze liefde eeuwig voort

Recente berichten

Share

Contact

Mocht u om welke reden dan ook even contact met ons willen hebben,

Over ons

Het doel van de Stichting ‘Kunst uit Geweld’ is om kunstuitingen van overlevenden van huiselijk geweld en seksueel geweld onder de aandacht te brengen van de samenleving om daarmee een bijdrage te leveren aan het terugdringen van dit geweld.