Main menu

Dier (Bevrijding) 1979

Ik haat en verlaat mijn menselijkheid
Ik kronkel op de stenen vloer
IJskoud beleef ik panty’s, schoenen, voeten
Een hondenbak voor hondenvoer

De tafel kraakt, een stoel beweegt
De koude stijgt verward omhoog
Een bruine bak, een vieze brij
mijn gedachten buigen ver opzij

Mijn haat veracht mijn wereld hier
Ik vreet, ik walg, ik ben geen mens
De tafelpoot kijkt mee en ziet
Ik ben alleen een heel erg dier

Ik haat, ik schreeuw, ik kerm omlaag
Maar niemand hoort mijn klacht
Vergeten en verborgen lig ik
Mijn mens-zijn wordt verkracht

Ik vlucht, mijn adem stinkt, ik moet hier weg
Ik vlucht in haat, ik haat maar meer
Mijn mens zijn is kapot – verdrongen
Mijn dier ontwaakt , ik voel geen zeer

Ik heb een woordeloze, grijze dierenkop
‘Wat is een mens?’ vraagt mijn gerasterd brein
Het gromt en zucht, het slaakt, verstomd
Het antwoord is geen mensenkind te zijn

Ik vreet in stilte op de vloer, mijn dierenbek verlaat de bak
Ik haat en braak, mijn dierenkop vergramt gelaten
Ik voel geen pijn, van mensen ver ontbonden,
Ik en mijn dier, onmenselijk verbonden

Mijn dierenkop doet zeer van grauwe haat,
mijn raster gromt en splijt van woede keer op keer
De vloer vermorzelt in mijn kop de laatste kruimel mens
Ik word bevrijd, mijn mens is weg, ik ben niet meer

Recente berichten

Giften

Mocht u ons willen helpen om dit mogelijk te maken en onze doelstellingen te halen, dan kunt u een bedrag overmaken op onze rekening.

Stichting Kunst uit Geweld
Triodosbank: NL38TRIO0254667422

Contact

Mocht u om welke reden dan ook even contact met ons willen hebben,

Over ons

Het doel van de Stichting ‘Kunst uit Geweld’ is om kunstuitingen van overlevenden van huiselijk geweld en seksueel geweld onder de aandacht te brengen van de samenleving om daarmee een bijdrage te leveren aan het terugdringen van dit geweld.