Main menu

Astrid

Mijn naam is Astrid. Als kind heb ik altijd gedacht dat ik wel iets heel ergs verkeerd gedaan moest hebben, dat ik heel erg slecht was, want anders deden papa en mama deze dingen toch niet met mij?

Aan de andere kant dacht ik ook dat het allemaal heel gewoon was en dat het normaal was wat mij overkwam, dat het zo hoorde, want het beperkte zich niet alleen tot mijn ouders.
Seksueel misbruik, lichamelijke en psychische mishandeling, gedwongen prostitutie, gevangen zitten in een gesloten kerkgemeenschap waar daders als slachtoffer gezien worden en slachtoffers als dader, een kind van je vader in het geheim op de wereld zetten maar niet anders kunnen dan het kindje ter adoptie stellen…
Ik, Astrid, ben niet degene die iets verkeerd gedaan heeft . Ik ben niet slecht. Zij zijn dat.
Mijn verstand weet dat nu. Mijn gevoel wil daar helaas nog niet altijd in mee.

Alle emoties die mijn verleden met zich mee hebben gebracht hebben altijd diep verborgen in mij gezeten. Woorden had ik niet voor de intens hevige gevoelens, de herinneringen, de beelden. De woorden komen sinds kort pas heel langzaam naar buiten.

De dingen die ik niet kon en kan zeggen met woorden, uit ik dmv mijn creativiteit. Mijn emoties, herinneringen en destructieve gedachten hebben lang genoeg opgesloten gezeten. Het is tijd geworden dit aan en met anderen te delen.

Ik ben niet de enige dit geweld heeft meegemaakt. Het gebeurt teveel om ons heen, maar als buitenstaander wordt het vaak niet gezien, niet opgemerkt of wordt er liever een andere kant op gekeken omdat het te dichtbij komt, teveel raakt. Als slachtoffer zorg je er wel voor dat de ander het niet merkt of ziet, veel te bang voor de eventuele gevolgen…

Ik hoop dat mijn verhaal en werk anderen tot steun kan zijn. Dat je niet alleen bent in je gevangenschap van geheimen, angst, pijn, eenzaamheid, verdriet en woede. Dat je een ander nodig hebt om telkens weer een stapje verder te komen, maar dit vooral ook kunt bereiken door in je eigen Kracht te geloven en die in te zetten . Dat sterven (letterlijk en/of figuurlijk) vanwege de dingen die je zijn aangedaan betekent dat de dader(s) alsnog heeft/hebben gewonnen. Je hebt een keus om je overleven om te zetten in leven. Hoe zwaar en moeilijk en onmogelijk lijkend vaak ook. Mijn strijd is nog niet klaar, misschien wel nooit, maar ik weiger te verliezen. Niet van hun.

Recente berichten

Share

Contact

Mocht u om welke reden dan ook even contact met ons willen hebben,

Over ons

Het doel van de Stichting ‘Kunst uit Geweld’ is om kunstuitingen van overlevenden van huiselijk geweld en seksueel geweld onder de aandacht te brengen van de samenleving om daarmee een bijdrage te leveren aan het terugdringen van dit geweld.